De archeologische periodes van Sardinië

In de archeologie is datering een belangrijk onderdeel. Het verleden werd in periodes ingedeeld op basis van culturen. Culturen werden vastgesteld aan de hand van eigenschappen van werktuigen en aardewerk. Zo is er een indeling naar stenen werktuigen in oud, midden en nieuwe steentijd; Paleolithicum, mesolithicum en neolithicum. Daarna is er een indeling naar metaalsoorten; kopertijd, bronstijd en ijzertijd. Men gaat er van uit dat elke periode gekenmerkt wordt door technologische vooruitgang, zo zijn de stenen werktuigen van het paleolithicum veel grover terwijl die van het neolithicum veel fijner waren, men spreekt dan van microlithische stenen werktuigen. Het gebruik van metaal was ook afhankelijk van de technologie van smelten en bewerking. Het is niet verwonderlijk dat juist bij het aanbreken van de ijzertijd ook crematie in zwang kwam, tenslotte is voor het smelten van ijzer en het verbranden van lichamen eenzelfde temperatuur nodig van het vuur, en dat werd bereikt door technologische vernieuwingen in de brandovens.

Met het gebruik van het schrift breekt de historische periode aan, met name in Egypte, Griekenland en tenslotte in de Romeinse tijd. Voor die gebieden waar niet direct het schrift in gebruik was, maar waar door bijvoorbeeld Egyptenaren, Grieken of Romeinen over geschreven werd noemt men ook wel protohistorie, de periode vlak voor de historische periode. De Fenicische en Punische aanwezigheid op Sardinië is deel van de protohistorie, Griekse en Romeinse geschiedschrijvers vertellen over deze periode, maar we hebben geen directe geschriften. Wat er over is zijn inscripties met punische en fenicische tekens. Dat is niet verwonderlijk want de Romeinen hebben met de vernietiging van Carthago ook veel punische geschriften verbrand.

Tabel van archeologische periodes van Sardinië (PDF)pdf

Laatst gewijzigd 08/07/2016

Reisgids mee?

Download Reisgids
©2019 Tharros.info Sitemap Privacy Contact