Van het Koninkrijk Sardinië in 1718 tot heden

Van 1718 tot 1861 (de eenheid van Italië) vormde Sardinië met Piëmonte het Koninkrijk van Sardinië. De ontwikkeling van de infrastructuur verliep langzaam. Onder Carlo Felice werd de belangrijkste verkeersader van noord naar zuid aangelegd, de Strada Statale die nu nog zijn naam draagt. In 1883 reden de eerste treinen tussen Cagliari en Sassari, de belangrijkste steden van Sardinië. Onder Mussolini werden de moerassen bij Oristano drooggelegd en werd de grondslag gelegd voor de meest succesvolle landbouw gemeenschap op Sardinië, Arborea (oorspronkelijk Mussolinia). Ook stichtte Mussolini Carbonia, zo genoemd vanwege de rijke steenkoolmijnen in dit gebied (in het italiaans: carbone). Na de Tweede Wereldoorlog nam het belang van de steenkool af. Veel pogingen om werkgelegenheid te creeëren door subsidiëring van industrieën zijn maar deels gelukt doordat de transportkosten hoog liggen en niet de goedkopere arbeidskrachten kunnen compenseren. De belangrijkste ontwikkelingen hebben plaatsgevonden in en rond Cagliari zelf (raffinaderijen bij Sarroch) en ten dele in het noorden rond de haven van Porto Torres (het oude romeinse Turris Libisonis).

Belangrijke personages uit de recente Sardijnse geschiedenis

 
Grazia Deledda: Nobelprijs voor de literatuur in 1926.
Antonio Gramsci: lid van de communistische partij en onder Mussolini in gevangenschap overleden.
Antonio Segni: president van Italië van 1962 tot 1964

Tegenwoordig is Sardinië een autonome regio dankzij het rijke historische verleden en de culturele verschillen met Italië. In de laatste decennia is het accent gelegd op de ontwikkeling van het toerisme.

De haven van Porto Torres
De haven van Porto Torres

Met name het noordelijke deel van Sardinië (La Maddalena, Costa Smeralda) en de kusten bij Cagliari zijn nu toeristisch verder ontwikkeld omdat deze gebieden het makkelijkst te bereiken zijn vanaf het vasteland. Talloze initiatieven zijn in de afgelopen decennia ontplooid om het cultuur-historisch patrimonium van Sardinië te behouden en toegankelijk te maken voor het toerisme. Veel wordt gedaan om de natuurlijke omgeving in haar oorspronkelijke staat te beschermen, met name vanuit de regionale en landelijke overheden, gesteund door de lokale overheden en instellingen. De instelling van natuurparken en het opgeven van belangrijke cultuur-historische monumenten voor de lijst van werelderfgoed van de UNESCO zijn hier voorbeelden van die succes hebben gehad.

In de laatste decennia is de informatisering en de ontwikkeling van televisie, radio en internet, gesteund door de regionale overheid, steeds belangrijker geworden in het verspreiden van informatie over het eiland. In Sardinië hoopt men op deze manier uit een relatief isolement te komen en het eiland zijn plaats in het midden van het Mediterrane gebied terug te geven. Een van de belangrijkste bedrijven van de laatste jaren is Tiscali, uitgegroeid van een Sardijns bedrijf (vernoemd naar de grotten van Tiscali) tot een internationale onderneming.

Bibliografie

Deze tekst is grotendeels gebaseerd op het boekje La Sardegna van A Caocci (Milano 1992) en op basis van nieuws artikelen van de laatste jaren aangevuld met informatie van Wikipedia. Een aanrader is de film van de gebroeders Taviani: Padre Padrone, gebaseerd op de autobiografie van een Sardijnse jongen. Voor meer informatie over de mijnen op Sardinië verwijs ik naar de site minesofsardinia.com

Laatst gewijzigd 08/12/2014

Reisgids mee?

Download Reisgids
©2019 Tharros.info Sitemap Privacy Contact