Sites en evenementen Necropolis S. Andrea Priu

Necropolis S. Andrea Priu

Necropolis S. Andrea Priu

Bonorva (SS)

De necropolis van Sant'Andrea Priu bestaat uit meerdere kunstmatig uitgehouwen grafkamers, domus de janas, van kleine kamers tot manshoge complexe structuren. Het belangrijkste en grootste graf bestaat uit meerdere kamers en is in zowel de romeinse als in de vroeg-christelijke en byzantijnse periode hergebruikt. In de romeinse periode zijn affrescoes aangebracht terwijl in de vroeg-christelijke periode de grafkamers omgevormd werden tot kerk en werden er byzantijnse affrescoes aangebracht. Helaas mocht in dit magnifieke graf geen foto's gemaakt worden.

Necropolis S. Andrea Priu

Op enkele kilometers afstand van het plaatsje Bonorva ligt de prehistorische necropolis van Sant'Andrea Priu. De necropolis bestaat uit een aantal Domus de Janas uit de koper- en bronstijd die in een rotswand zijn uitgehouwen. De grootste en meest complexe van deze graven is hergebruikt in de Romeinse tijd als graf en in de vroege Middeleeuwen, in de Byzantijnse tijd, zelfs als kerk. Hierdoor heeft de necropolis een uniek en bijzonder karakter gekregen. In de jaren zestig is de necropolis voor een deel verwoest door gebruik van explosieven die de rotswand heeft doen instorten. Van de graven over een lengte van 180 meter is slechts 130 meter voor bezoekers nog te bezichtigen en is nu een beheerde archeologische site.

Een aantal kleinere graven liggen bovenaan de rotswand, hiervan is graf XIII de meest karakteristieke om te zien. Bovenaan de rotswand bevindt zich ook een rotsformatie die in de volksmond klokkentoren (campanile) genoemd wordt maar ook wel geïnterpreteerd is als een lijf van een stier zonder kop door sommige archeologen. Ongetwijfeld is de rotsformatie door mensenhanden bewerkt maar voor geen van beide interpretaties is er afdoende bewijs. Veeleer zal het een overblijfsel zijn van een Domus de Janas. Het schuurtje dat zich er vlak naast bevindt dekt een diep gat af dat vijf meter diep in de grafkamers eronder uitkomt. Hier stond een afdakje op vier pilaren, mogelijk de reden waarom het woord klokkentoren is blijven hangen in de herinnering van de mensen.

Aan de voet van de rotswand zijn een aantal grotere graven te zien, het graf aan de linkerzijde is afgesloten met een deur. Het middelste graf, graf VIII, is in de vorm van een rechthoekige kamer met een plafond waar in relief het dak van een huis is nagebootst, en er zijn een aantal zijkamers en nissen. Dit graf, van oorsprong een Domus de Janas uit de Kopertijd, is pas in een latere periode uitgebreid en voorzien van het plafond in relief. In de laat-Romeinse periode is in de vloer een rechthoekig graf uitgehakt. De reconstructie van deze wijzigingen is door de archeologen vastgesteld aan de hand van het verschil in techniek en de instrumenten die gebruikt zijn en uit de breedte en lengte van het rechthoekige graf dat terug te voeren is op de Romeinse voet (29,6 cm). De verhoogde nissen (loculi) zijn terug te voeren op de Byzantijnse tijd door het gebruik van de Byzantijnse voet (31,2 cm).

De Tomba del Capo  (bron Caprara 1986: p 51)
De Tomba del Capo
(bron Caprara 1986: p 51)

Het grootste graf, afgesloten met een deur, is in de vroeg-christelijke periode in gebruik geweest als kerkje en is alleen onder begeleiding van een gids te bezichtigen, het is niet toegestaan hier foto's te maken. De oorspronkelijke Domus de Janas bestond uit een halfrond voorportaal, een centrale kamer met twee rechthoekige pilaren en daaromheen een groot aantal cellen met openingen naar de centrale kamer. In de vroeg-christelijke tijd zijn de cellen vlak achter de centrale kamer samengevoegd tot een derde ruimte met twee pilaren en zijn de ruimtes zelf en de toegang tot de Domus de Janas groter gemaakt. In het voorportaal, de narthex van de Byzantijnse kerk, zijn centraal nog de kommen in een cirkel te zien van de oorspronkelijke Domus de Janas. Links zijn twee rechthoekige graven gehakt die met een vlakke steen afgedekt waren. De tweede ruimte is de aula van het kerkje waar de gelovigen zich verzamelden. Hier zijn nog delen van de muurschilderingen (fresco's) te zien, in twee lagen, van de vroeg-christelijke periode en van een latere periode uit de Middeleeuwen. De van oorsprong rechthoekige zuilen zijn in die periode ook bijgewerkt om er ronde zuilen van te maken.
In de laatste ruimte, de bema die bedoeld was voor de geestelijken, zijn fresco's zowel op de wanden als op het plafond te zien. Aan de rechterzijde is in latere tijd een nis uitgehakt toen de standaard inrichting van de kerk oost-west werd met aan de oostkant het altaar. De laatste wandschilderingen zijn aangebracht in de veertiende eeuw (1303) toen de kerk, volgens de bronnen, opnieuw gewijd werd. In deze ruimte is het gat in het plafond te zien dat vijf meter daar boven uitkomt.

Links van de ingang van de kerk is een rots te zien die waarschijnlijk al eerder afgebroken was van de rotswand waarin een Byzantijns graf is uitgehakt en een aantal treden naar het graf toe. De overige graven van de necropolis zijn niet meer te bezichtigen.

Bibliografie

Caprara, R. 1986, La necropoli di S.Andrea Priu, Sassari
Taramelli, A. 1919 (reprint 1978): Fortezze recinti fonti sacre e necropoli preromane nell'agro di Bonorva, Cagliari

Adres: Bonorva, op 6 kilometer vlak bij de kerk van Santa Lucia

Tel: 3485642611

Openings tijden: dagelijks zomer 9:30 - zonsondergang; winter 09:30-13:00 en 15:00-zonsondergang; November en December op afspraak

Prijzen: 3.50 euro (gereduceerd 3.00 euro voor groepen en 1.00 euro voor kinderen)

Website: info niet beschikbaar

De informatie is bijgewerkt voor 2018 maar prijzen en openingstijden kunnen variëren

Laatst gewijzigd 28/08/2016

Reisgids mee?

Download Reisgids

Index

©2019 Tharros.info Sitemap Privacy Contact