Routebeschrijving Montevecchio - Antas

De bergen van de Iglesiente aan de westkust behoren tot één van de dunbevolkste en moeilijk toegankelijke gebieden van Sardinië. De Monte Linas met een piek van 1236 meter is de hoogste berg, verder zijn er onder andere de Monte Arcuentu (785m) en de Monte Lissone (1094m). Van oudsher werden in dit gebied ertsrijke mijnen geëxploiteerd om lood en andere metalen te winnen en veel later, in de negentiende en de twintigste eeuw, steenkool. Al in de romeinse tijd werd er een weg aangelegd die dwars door de bergen voerde langs de belangrijkste plaatsen. Deze romeinse weg begon volgens de Itinerarium Antonini, een oud latijns geschrift, in Castelsardo in het noorden van Sardinië en liep langs de hele westkust van het eiland tot aan Sant'Antioco (Sulcis) in het zuiden: de via a Tibulas Sulcis. De belangrijke plaatsen langs deze weg waren Bosa, Santa Giusta (Othoca), Santa Maria di Nabui (Neapolis), Fluminimaggiore (Metalla) en de tempel van Antas. De hier beschreven route volgt grotendeels deze oorspronkelijke romeinse weg: vanaf Oristano, via Arbus tot aan Iglesias en langs een tweetal belangrijke bezienswaardigheden, de mijnen van Montevecchio en de tempel van Antas. Om van West-Sardinië naar Zuid-Sardinië te reizen is de panoramische route een aangenaam alternatief ook al neemt deze omweg wat meer tijd in beslag dan de directere SS131 Carlo Felice.

De stagni van Marceddì met op de achtergrond de bergen van de Iglesiente
De stagni van Marceddì met op de achtergrond de bergen van de Iglesiente

De route hoeft natuurlijk niet in zijn geheel gevolgd te worden, er kan elk moment van afgeweken worden voor een verblijf aan een van de stranden van de Costa Verde ofwel om de panoramische kustplaats Buggerru aan te doen, ofwel om na Iglesias door te rijden via Monte Sirai (Carbonia) naar Sant'Antioco (het oude Sulcis) in plaats van door te rijden naar Cagliari.

Het centrum van Arborea
Het centrum van Arborea

Het eerste deel gaat in twee etappes van het vertrekpunt van Oristano naar het mijndorp Montevecchio. De route voert door het gebied van de droogleggingen van Arborea, tot de jaren twintig niet meer dan een aaneenschakeling van moerassen vergeven van de muggen waar malaria veel voorkwam. Tegenwoordig is het een vruchtbare vlakte en één van de produktiefste landbouwgemeenschappen. Hier graast Fries stamboekvee dat melk produceert voor de grote melkfabriek. Arborea is in de jaren twintig en dertig gebouwd (oorspronkelijk heette het Mussolinia). Het waterpeil wordt geregeld door een gemaal, net zoals dat voor een Nederlandse polder gebeurt.

Via Terralba loopt de route verder naar de voet van de bergen van de Iglesiente naar Guspini en van daar via een secundaire weg naar het dorpje Montevecchio, ingeklemd tussen de bosrijke hellingen van de bergen. In Montevecchio is het mogelijk één van de mijnen te bezoeken, het is wel verstandig om daarvoor vooraf telefonisch een afspraak te maken. Vanaf Montevecchio loopt deze weg verder langs de Monte Arcuentu naar de stranden van de Costa Verde. Deze kustlijn is ook bereikbaar door middel van een weg die langs Capo Frasca en over de brug bij Marceddì loopt.

De derde etappe gaat terug naar Guspini en dan naar Arbus. De weg voert steil omhoog vanaf Guspini met af en toe schitterende uitzichten over de vlakte van de Campidano en in de richting van de bergen van de binnenlanden. Guspini en Arbus, bekend om een speciaal type Sardijns mes met breed lemmet, de Arburese, zijn vrij grote plaatsen in de provincie Medio Campidano. Vanaf Arbus volgt de route de oude romeinse weg tot aan Fluminimaggiore. De panoramische route over de hoogvlakte is schitterend, zeker in het voorjaar met de macchia mediterranea in bloei met tegen de achtergrond de bergtoppen. Vòòr Fluminimaggiore ligt een kruispunt waar de weg rechts naar Buggerru gaat en links richting Fluminimaggiore.

Fluminimaggiore, het Romeinse Metalla, is een klein stadje ingeklemd tussen de bergen. Hier is ook een museum te bezichtigen voor de liefhebber. Vanaf deze plaats is het niet zo ver meer naar de vallei waar de tempel van Antas staat. De panoramische provinciale weg volgt voor een deel de vallei van de rio Antas. Borden geven aan waar de toegangsweg begint die naar het bezoekerscentrum van de tempel leidt. De archeologische site bestaat uit de tempel zelf, gewijd aan Sardus Pater, en overblijfselen van een nuraghe dorp. De omgeving, een groene vallei ingesloten door rijk beboste berghellingen, biedt genoeg mogelijkheden voor een wandeling. Er zijn dan ook wandelroutes uitgezet naar bijvoorbeeld de Grotten van Su Mannau, een romeinse steengroeve en langs het traject van de romeinse weg. Het is werkelijk aangenaam vertoeven in deze omgeving voor wandelaars.

Vanaf de tempel van Antas voert de laatste etappe van deze routebeschrijving naar Cagliari door de vallei van de rio Cixerri. Natuurlijk kan gekozen worden om vanaf Iglesias via de SS130 en de SS131 terug te keren naar Oristano. Ook kan gekozen worden om door te rijden naar Sant'Antioco langs de site van Monte Sirai (Carbonia) of naar de zuidkust bij Pula. De gehele route kan ook in omgekeerde richting gereden worden, vanaf Cagliari naar het noorden toe.

De omstandigheden op de weg kunnen als gevolg van wegwerkzaamheden, verkeersdrukte of andere situaties afwijken van het resultaat op de kaart. Zie verder de aansprakelijkheids clausule.

Tempel van Antas

Tempel van Antas

Fluminimaggiore (CI)

Vlak bij Fluminimaggiore, midden in een groene vallei in de bergen, ligt de tempel van Antas. Aanvankelijk gebouwd in de punische periode is deze herbouwd door de romeinen. De tempel staat in het gebied van de lood- en zilvermijnen en zou gewijd zijn aan Sardus Pater die volgens de mythologie verwant was aan Hercules. De tempel is deels gerestaureerd, vlak bij bevinden zich een aantal inheemse graven en resten van een nederzetting.

Mijnen van Montevecchio

Mijnen van Montevecchio

Montevecchio (VS)

Al vanaf de prehistorie zijn er mijnen geweest op Sardinië. In Montevecchio is het eerste niveau van de mijn de Anglo-Sarda (Sant'Antonio) te bezoeken onder begeleiding van een gids die zelf in de mijnen heeft gewerkt. Ooit heeft mijn schoonvader hier in zijn jonge jaren gewerkt. In het centrum van Montevecchio staat het gebouwd van de directie, nu ook te bezichtigen. Er is ook een klein geologisch museum.

Cagliari

Cagliari

Cagliari (CA)

Cagliari ligt in het zuiden van Sardinië en is de hoofdstad van de autonome regio Sardegna. Er is een belangrijke universiteit, het grootste vliegveld van Sardinië en de grootste haven. In de oudheid werd de stad Karales genoemd en nu nog zijn er resten te zien van de punische en romeinse periode zoals het punische grafveld op de heuvel van Tuvixeddu en het romeinse amfitheater. De bovenstad met zijn poorten stamt uit de Middeleeuwen onder Pisaans bestuur maar de meest karakteristieke uitgaanswijk vlak bij de haven vindt zijn oorsprong in de negentiende eeuw, de tijd van het Koninkrijk Sardinië met Piemonte.

Oristano

Oristano

Oristano (OR)

Oristano is de hoofdstad van de gelijknamige provincie op West-Sardinië. Het was in de middeleeuwen als hoofdstad van het Judicaat van Arborea een belangrijke stad. Het historisch centrum herinnert nog aan dit glorieuze verleden. Elk jaar wordt rond carneval de Sartiglia georganiseerd in het historische centrum.

Laatst gewijzigd 09/05/2015
©2019 Tharros.info Sitemap Privacy Contact