La Maddalena, Caprera en Arzachena

21/06/2013 08:12:20

La Maddalena, Caprera en Arzachena

Met maar twee dagen ter beschikking reden we noordwaarts, over de ss131, die van Abbasanta tot aan Olbia de ss131 DCN (Diramazione Centrale Nuorese) heet. De eindbestemming was Arzachena, één van de beroemde plaatsen in het noordoosten van Sardinië met adembenemende stranden, kusten en granieten rotsformaties. Het verschil op de weg was ook direct te merken, niet alleen het verzorgde asfalt maar ook de voorbij snellende luxe en sportieve auto's kenmerken dit deel van het eiland. Ons gehuurde Fiatje 500L, toch geen belachelijke wagen, is nou eenmaal niet een voertuig waar men achter wil blijven hangen, al is de weg nog zo bochtig.

De agriturismo in Arzachena
De agriturismo in Arzachena

Vlak bij Arzachena hadden we een agriturismo uitgekozen voor ons verblijf, vlak bij de plaats zelf en niet ver van de ss125 die van Olbia naar Palau voert. Een andere agriturismo die we op het oog hadden lag nou eenmaal veel verder buiten Arzachena maar zou een even goede keus zijn geweest. Alles is wennen op zo'n eerste avond; de kamer, het bed, de gastheer. 's Avonds werd gedineerd aan een grote tafel, alle gasten zaten aan met de gastheer aan het hoofd, een vast menu gebaseerd op de lokale producten. Er was een jong gezin uit Duitsland en drie werknemers van een bedrijf dat in heel Italië benzinestations bouwt. Na het voorgerecht en een glaasje wijn raakten we al snel in gesprek. De avond vloog voorbij.

Het huis van Garibaldi
Het huis van Garibaldi

In de ochtend reden we naar Palau, naar de haven. Daar vertrekken frequent de ferries naar La Maddalena. Ik had al gehoord dat het de moeite waard was met de auto over te steken, de afstanden op het eiland zijn groot genoeg. De oversteek ging vrij snel. Eenmaal op La Maddalena reden we naar het naburig eiland Caprera dat met een smalle weg en brug aan La Maddalena vast zit. Op Caprera staat het huis van Garibaldi, tegenwoordig een museum, het Compendium Garibaldino di Caprera. Garibaldi wordt vereerd als de held van de twee werelden (Zuid-Amerika en Europa) en de vader des vaderlands van de Italiaanse staat, zijn laatste jaren bracht hij door op Caprera waar hij ook stierf. Omdat het in die tijd bij wet verboden was zich te laten cremeren werd hij op het eiland begraven naast zijn kinderen die eerder waren overleden. In het museum krijg je een aardig beeld bij deze markante persoonlijkheid die de moderne wereld mede vorm heeft gegeven.

Het strand Il Relitto
Het strand Il Relitto
Het strand vlak bij Porto Palma
Het strand vlak bij Porto Palma

Voor de lunch wilden we een leuk strandje uitzoeken met wat schaduw, de man van het boeken en kaarten standje bij het museum was heel behulpzaam met het aanwijzen van een supermarkt en de leuke strandjes van het eiland. De supermarkt was snel gevonden en daarna reden we terug naar Caprera naar het zuidelijke puntje naar het strand Il Relitto, een idyllisch strandje waar 80 jaar geleden een houten schip gestrand is en waarvan alleen nog de streep van de houten kiel te zien is. De temperaturen waren inmiddels tot een hoogtepunt gestegen. Het strandje bleek aardig druk bezocht maar we konden aan de zijkant toch nog een plek onder de bomen vinden. Na de lunch besloten we echter toch een rustiger strandje op te gaan zoeken aan de westkant van Caprera, waar iets meer wind bleek te staan en waar het veel minder druk was. Il Relitto is een wit zand strand, aan de andere zijde vonden we een ruiger strand met stenen.

Nuraghe La Prisgiona
Nuraghe La Prisgiona
De Tomba di Giganti van Coddu Vecchju
De Tomba di Giganti van Coddu Vecchju

Na een uurtje verkoeling reden we weer naar La Maddalena en namen de veerboot terug naar Palau. Rond Arzachena liggen enkele belangrijke en bijzondere archeologische sites. In de namiddag bezochten we twee van deze sites, de Tomba di Giganti Coddu Vecchju en de nuraghe La Prisgiona. De nuraghe en de resten van het dorp er om heen zijn onderwerp van recente archeologische opgravingen. Bij uitzondering is overeengekomen met de archeologische dienst dat de nuraghe voor bezoekers open blijft ook tijdens de opgravingswerkzaamheden. De gids sprak uitstekend engels, hij vertelde over de prehistorie van Sardinië en de geschiedenis van de nuraghe en de opgravingen. Ook liet hij zien waar de archeologen voor een dilemma waren komen te staan, de wortels van enkele bomen hadden zich door de overblijfselen heen geboord, het zou zonde zijn om deze bomen op te offeren om dieper te kunnen graven. De sites zijn zeker de moeite waard om te bezoeken en het feit dat ze in de drukst bezochte regio liggen draagt er aan bij dat deze ook het hele jaar open blijven.

De laatste avond van ons verblijf zijn we uit eten geweest. Vrienden van ons uit Olbia namen ons mee naar een afgelegen vier sterren hotel van een vriend van hen, met uitzicht over het Lago di Liscia bij Sant'Antonio di Gallura. We reden langs een klein stationnetje van de trenino verde di Tempio Pausania verbind met Palau, een spoorlijn opnieuw opengesteld voor toeristen die een ritje door dit prachtige binnenland willen maken. De volgende dag moesten we alweer vertrekken maar ondanks dat ons verblijf werkelijk kort was hebben we toch iets van de sfeer van het noordoosten van Sardinië kunnen meemaken.

La Maddalena, Caprera en Arzachena

©2019 Tharros.info Sitemap Privacy Contact