Een korte historie van het wijn drinken

26/11/2011 15:19:35

Een korte historie van het wijn drinken

Ik ben een wijndrinker, geen wijnkenner. Als je me zou blinddoeken zou ik niet weten welk etiket er op de wijn geplakt zit, ik weet alleen of ik de wijn lekker vind of niet. Ik hou van volle wijnen, met een donkere kleur, maar ook wel van lichte wijnen en ik drink meer rode wijn dan witte wijn. In Nederland zal ik niet zo snel een huiswijn lekker vinden, maar als ik in Italië ben dan kan het haast niet missen, de lokale huiswijn van een restaurant of agritoerisme is bijna altijd net zo lekker als de wijn uit een fles.

Wijn is één van de produkten die van oudsher een centrale rol spelen in het Middellandse Zeegebied, samen met olijfolie. Het was een luxe produkt, voorbestemd voor de rijken, voor de stamhoofden, voor de belangrijke mannen in de samenleving. Het samen wijn drinken, het symposion, verbreidde zich over het hele Middellandse Zeegebied evenals de daarbijbehorende bekers, kommen en kraters. De kraters waren bedoeld om de wijn te mengen met water, met een beetje honing of kruiden waardoor het minder zuur werd. Wijn kon namelijk nog niet zo lang bewaard worden, in de amforen bleef het minder goed ook al waren deze verzegeld met kurk en bijenwas. De wijnrank werd geassocieerd aan de god Dionysos bij de Grieken en de god Bacchus bij de Romeinen.

Wijn speelde dus een belangrijke rol in de sociale contacten, tussen gelijken en met buitenstaanders. In het eerste millenium voor Christus was te zien hoe de handelscontacten in het Middellandse Zeegebied enorm toenamen door de ontwikkeling van de scheepvaart, de produktie de handel en de consumptie van olijfolie, wijn en graan en hoe dit hand in hand ging met de urbanisatie, de groei van stedelijke centra. Handel was niet meer alleen maar een voorrecht van de koning of het stamhoofd, er ontstonden oligarchieën van kooplieden en grootgrondbezitters die op den duur de politieke macht overnamen.
Voor de Romeinen was de handel van wijn vooral een middel om de lokale stamhoofden en aristocratieën in Noord-Europa aan zich te binden. Ze voeren met de met wijn gevulde amforen de Rhone stroomopwaarts. Op de plek waar de wijn overgegoten werd in houten vaten (en natuurlijk nog eens extra aangelengd met water) zijn bergen scherven gevonden. De wijn vond gretig aftrek in het oude Gallia en Germania en zal ongetwijfeld het stroomgebied van de beneden Rijn bereikt hebben waar geromaniseerde Bataven en Cananefaten woonden en barbaarse Friezen.

In de middeleeuwen en de nieuwe tijd in Noord-Europa bleef wijn een produkt voor de rijken, vooral voor de kerk en de elite. Het enige alternatief voor het gewone volk was bier, een brouwsel waarvoor de grondstoffen dichtbij verbouwd konden worden. Met de Industriële Revolutie en de technologische vernieuwingen in produktie en transport, waaronder het gebruik van de fles en de kurk, werd wijn een produkt dat toegankelijker was voor meer mensen, om niet te spreken over de verre gebieden waar inmiddels de westerse cultuur verbreid was en de produktie van wijn geïntroduceerd werd. In het Middellandse Zeegebied, ook op Sardinië, hadden veel families een wijngaard en maakten zelf wijn in huis.
Door de grotere concurrentie zijn de producenten in Italië nu gedwongen kwalitatief goede wijnen te produceren, en dat geldt in het bijzonder voor een eiland als Sardinië waar ook nog eens transportkosten zwaar drukken op het eindprodukt. Er wordt minder in huis geproduceerd, er zijn veel meer wijnproducenten die ook voor de export wijn maken, en de kwaliteit is in de laatste decennia enorm toegenomen. Je merkt het aan de huiswijn bij welk restaurant of agritoerisme je deze ook bestelt. Mijn voorkeur gaat dan ook uit naar een Nero d'Avola, een Cannonau, een Carignano, soms een lichtere Monica of een witte wijn zoals de Vermentino. Proost!

Een korte historie van het wijn drinken

©2019 Tharros.info Sitemap Privacy Contact