Naar Sardinië in 2010. Deel 3

02/07/2010 07:24:10

Naar Sardinië in 2010. Deel 3

Na aankomst op Sardinië hebben we de nacht doorgebracht bij Alghero in een Bed & Breakfast, La Rucchetta. De ontvangst was meer dan vriendelijk en correct geweest. De eerste indruk van de kamer was goed, het feit dat de badkamer extern was en je via de gang moest een iets minder prettig idee, maar het was maar voor één nacht. Een reiziger moet toch wat van zijn comfort opofferen denk ik dan. Er is ook wel een verschil in mentaliteit. Details kunnen verwaarloosd zijn, zoals een roestig handvat aan het venster, gescheurd muggengaas aan het venster, een kast met onder en boven deuren waarvan de rechterbovendeur niet open kan omdat het verlaagde plafond dat onmogelijk maakt, details die je opvallen maar die uiteindelijk niet van wezenlijk belang zijn. Dat het beddengoed, de kamer en de badkamer schoon zijn is veel belangrijker, zodat je niet het gevoel hebt dat je eigenlijk handschoenen aan zou willen doen om de kraan open te draaien of de bril van de wc zou willen bekleden met lagen toiletpapier (met het risico dat deze vervolgens verstopt raakt), daaraan herken je de zorg die aan de kamer besteedt is om het verblijf voor de gasten zo aangenaam mogelijk te maken.

We zijn nogal vroeg op en dat betekent wachten op het ontbijt dat vanaf acht uur geserveerd wordt. Een moment van rust in de tuin van de B&B La Rucchetta, rijk aan oude en antieke voorwerpen die gebruikt werden voor het persen van olijven of het maken van wijn. Dat geeft ongetwijfeld de omgeving het rustieke karakter, maar dat deden ook de vreemde geluiden van de overkant van de straat. Een soort half gehuil van een hond leek het wel. Intussen waren de vogels al druk in de weer, vooral de mussen, en een merel in de top van een boom die aan het zingen was, en de duiven die luid koerden. De jasmijn die in deze tijd in bloei staat verfriste de ochtendlucht met zoete geuren. De hete zomer was nog lang niet begonnen.

Bijna klokslag acht uur was onze gastheer al in de weer om het ontbijt klaar te maken en de koffie te zetten. Een B&B mag alleen voorverpakte etenswaren serveren, want in Italië moet je een horeca diploma en bevoegdheid hebben om je gasten verse en zelfbereide gerechten voor te schotelen. Koffie en brood uitgezonderd. Onze gastheer Antonello was wel in voor een praatje. Hij was zeven jaar geleden begonnen aan deze B&B in het huis dat van zijn ouders was. In die tijd was hij één van de eersten, toen het gemeentebeleid nog een stuk stricter was met het uitgeven van vergunningen (hij had vergunning nummer 10). Aan de wand hingen talloze briefjes van tevreden gasten. Ik vertelde hem onze plannen voor de vakantie, om die dag een bezoek te gaan brengen aan de necropolis van Anghelu Ruju en de Nuraghe Palmavera. Hij zei dat hij ook zelf de cultuurhistorische waarde van deze sites is gaan waarderen in de laatste jaren omdat een familielid van hem als gids werkte bij de necropolis. Hij raadde ons dan ook aan eerst naar de necropolis te gaan. We vroegen hem of er een supermarkt open zou zijn aangezien het zondag was en we nog een fles water moesten kopen. Daarover hoefden we ons geen zorgen te maken, in en rond Alghero waren genoeg supermarkten op zondag open. Na het uitgebreide en gezellige ontbijt gaf hij ons een fles water om mee te nemen voor de ochtend zodat we niet meteen naar de supermarkt hoefden. En ja, dat geluid dat we 's ochtends gehoord hadden bleek van een ezel te komen die aan de andere kant van de weg op een stuk land gehouden werd.

We planden zoveel mogelijk onze excursies in de ochtend zodat we vóór één uur een supermarkt zouden kunnen opzoeken om een verse lunch te kopen. De eerste dag zouden we dus de twee sites van Anghelu Ruju en Palmavera bezoeken en dan in Alghero een supermarkt opzoeken. Daarna zouden we via de littorale (kustweg) naar Bosa rijden waar we voor de rest van de week een kamer in een hotelletje hadden geboekt. Om negen uur namen we al afscheid van Antonello.

De necropolis van Anghelu Ruju ligt vlak bij het vliegveld van Fertilia (Alghero). De site omvat 38 grafkamers uit de prehistorie, uniek voor Sardinië. Een deel van de grafkamers is in de loop van de tijd ingestort omdat deze uitgehakt waren in een relatief lage rotshoogte die nauwelijks boven de vlakte uitsteekt. De site is goed onderhouden en gedocumenteerd. Nuraghe Palmavera, een complexe nuraghe met twee torens en een binnenplaatsje, en het nuraghe dorp dat er omheen ligt, is te vinden langs de weg van Alghero naar Porto Conte op nog geen twintig minuten rijden van de necropolis. De nuraghe ligt tegen de voet van de berghelling en vlak bij zee. Het is één van de bekendste sites van Sardinië en zeker een bezoek waard. Niet alleen de perfecte architectuur van de centrale toren is mooi om te zien, ook de zogenaamde vergaderhut met in het midden een model nuraghe in steen is bijzonder. Meer achtergrond over Nuraghe Palmavera en de necropolis van Anghelu Ruju zal ik tezijnertijd op de site plaatsen, een eerste indruk is nu al te zien in de foto galerij. Een derde site, die van Sant'Imbenia, bleek op dat moment niet voor het publiek openghesteld te zijn. Rond half twaalf hadden we beide sites bekeken en reden we naar Alghero waar we al snel een supermarkt vonden. De temperatuur was al aardig opgelopen, dus de air-conditioning kwam goed van pas als we na de lunch langs de kust zouden rijden. Een lunch kan vrij eenvoudig zijn; wat broodjes (altijd dagvers), pecorino, pomodori freschi, eventueel verse vleeswaren, wat fruit en yoghurt van Latte Arborea (cremoso) en natuurlijk water. Met een simpel mes kan je een lunch maken die je echte honger stilt. Voor de yoghurt namen we wegwerplepeltjes die we de rest van de vakantie konden gebruiken.

Naar Sardinië in 2010. Deel 3

©2019 Tharros.info Sitemap Privacy Contact