Sardinië heeft een eigen karakteristieke natuurlijke omgeving. Behalve de kustlijnen en de schitterende stranden die zich kunnen meten met de meest exotische plekken op de wereld, zijn er ook eeuwenoude eikenbossen, geologisch oude bergen en gedoofde vulkanen, vlaktes, hooglanden en plateau's en natuurlijk de Macchia Mediterranea. Door de geïsoleerde ligging hebben zich specifieke Sardijnse dieren- en plantensoorten ontwikkeld, variaties op de gewone Europese soorten. Hier komen een aantal natuurlijke omgevingen in west-Sardinië aan bod; het schiereiland van Sinis, de Campidano aan de voet van de Monte Arci en de Marmilla met de Giara di Gesturi.

Het schiereiland Sinis en de golf van Oristano

Het schiereiland van Sinis omsluit aan de noordzijde de Golf van Oristano. Dit schiereiland is rijk aan zilte meren (stagni), ontstaan door afzettingen van sedimenten van de rivier de Tirso, die naar zee toe open zijn maar ook gevoed worden door zoetwater riviertjes vanuit het binnenland en de regen in vooral de winterperiode. Dit heeft de natuurlijke omgeving gecreëerd voor watervogels en vissen, alsmede vele soorten waterplanten. De noordelijke stagni zijn zodanig verzilt dat deze een ideale plek vormen voor de migrerende flamingo's om de zomer maanden door te brengen.

Vlak bij Tharros zijn er lage duinen, zandverstuivingen die ook grotendeels de overblijfselen van het stadje hebben bedolven onder meters dik zand. Op Capo San Marco en de heuvels langs de kustlijn van het schiereiland van Sinis kan je de Macchia Mediterranea vinden: struiken en planten van diverse soorten die vaak niet hoger worden dan twee meter. In het voorjaar, wanneer de meeste struiken in bloei staan geeft dit een schitterend kleurenspel en kan je je voorstellen dat de antieke schrijvers Sardinië het gelukkige paradijs noemden.

De macchia

De soorten struiken die deel uitmaken van de karakteristieke macchia mediterranea kan van zone tot zone verschillen. Men onderscheidt de hoge macchia met een gemiddelde hoogte van vier meter en de lage macchia met een gemiddelde hoogte van twee tot drie meter. Er wordt ook een verdeling gemaakt in type macchia gebaseerd op de soorten struiken die er deel van uitmaken. Een voorbeeld is de macchia a ginepri, met voornamelijk jeneverbessen. Onder de soorten die deel kunnen uitmaken van de diverse type macchia bevinden zich onder andere de voornoemde jeneverbes (ginepro), mastiekboom (lentisco), zonneroosje (cisto), mirte (mirto), aardbeiboom (corbezzolo), brem (ginestra), doornheidebrem (calycotome).

bron: Casu, T, G. Lai, G.L. Pinna, 1984, Guida alla Flora e alla Fauna della Sardegna, Nuoro

Aan de zeezijde bevinden zich diverse stranden met witte kiezel (Is Arenas), sedimenten van het eilandje Mal di Ventre, waardoor de stranden een bijna witte kleur krijgen en de zee groen-blauw wordt. Het schiereiland en de eilandjes Mal di Ventre en il Catalano maken deel uit van een natuurpark.

Het water en de stranden van de Golf zijn grijzer van kleur door de zandige bodem, afzettingen die meegevoerd zijn door de rivier de Tirso vanuit het binnenland.

De moerassen aan de Golf van Oristano hebben in de jaren dertig van de vorige eeuw na de drooglegging plaatsgemaakt voor landbouwbedrijven (veeteelt en mais). Langs de kust van de Golf liggen de zandstranden, uitermate geschikt voor families met kleine kinderen vanwege de ondiepe wateren en omdat er vlak achter de gordel pijnboombossen ligt die ruim schaduw bieden en gebruikt kunnen worden voor een picknick in de open lucht.

Monte Arci en de Campidano

Meer naar het binnenland staat de uitgedoofde vulkaan de Monte Arci, in de prehistorie middelpunt van de handel in obsidiaan, het zwarte vulkanische glas dat gebruikt werd voor speerpunten, en vindplaats van jasper, een groene edelsteen die verwerkt werd in sieraden. Op de flanken van de berg zijn nog de bossen te vinden met eeuwenoude mediterrane eiken. Het is een schitterende omgeving om te wandelen en over de Golf van Oristano uit te kijken. Op de berg staan nog drie rotspunten, overblijfselen van de vulkanische activiteit, waarvan de grootste Trebina Longa genoemd wordt.

De mooiste tijd van het jaar is de lente periode (april, mei, juni) waarin het groen van de bomen uitgelopen is en er een grote variëteit aan bloemen te zien is. De temperatuur is dan vrij aangenaam en nog niet zo heet als in juli of augustus.

Het landschap op de vlakte (Campidano) wordt verder gekenmerkt door wijngaarden en boomgaarden met olijven en vijgen. Weides en akkerbouw velden worden vaak gescheiden door cactussen die eetbare vruchten voortbrengen (Fichi d'India). Regelmatig ziet men kuddes schapen passeren, die in de zomer in de hooggelegen gebieden verblijven en in de winter naar de lager gelegen dalen en vlaktes trekken.

De Marmilla en de Giara di Gesturi

Ten zuid oosten van de Monte Arci ligt het gebied van de Marmilla, een heuvelrijke zone met veel agrarische activiteit (olijfbomen, fruitbomen) afgewisseld met een mooie natuurlijke omgeving. Een bezoek waard is ook de Giara di Gesturi, een hoogvlakte met bossen, weiden en meertjes, in stand gehouden voor een uniek ras van paarden (Cavallino della Giara) die daar vrij in de natuur leeft.

Wees vooral voorzichtig met open vuur in de zomermaanden, al teveel hectares bos zijn verloren gegaan door branden in de afgelopen jaren.

Er zijn meer foto's van de flora en de landschappen te zien op deze site.

Vorige pagina Top Volgende pagina

Index Sardinië

Sardinië, een introductie De prehistorie op Sardinië De bronstijd op Sardinië: Het fenomeen van de nuraghi De Feniciërs op Sardinië De Punische overheersing van Sardinië De Middeleeuwen. Van Vandalen tot de Spaanse Aragonezen. Van het Koninkrijk Sardinië naar nu Cultuur van Sardinië De natuurlijke omgeving op Sardinië Reisinformatie voor Sardinië