Het schiereiland van Sinis heeft een afwisselend landschap met zilte meren (stagni) en heuvels. De stagni zijn gevormd door de afzetting van zand meegevoerd door de rivier de Tirso en worden veelal gevoed met zoet water van kleinere rivieren en door regen. Bij Cabras zijn de stagni rijk aan vis en watervogels. In het noordelijke deel van het schiereiland daarentegen zijn de stagni zodanig verzilt dat het zoutgehalte zeer hoog is wat een ideale plek vormt voor de flamingo's om te fourageren (stagno Sale Porcus). Afgezien van landbouw, akkers en boomgaarden, zijn er nog de aantrekkelijke stranden aan de zeezijde.
De eerste etappe van de route loopt van Oristano naar San Giovanni di Sinis. Op deze route is het mogelijk een bezoek aan de ruïnes van Tharros te combineren met een bezoek aan het strand. Het beginpunt is willekeurig gekozen. Een ieder die Tharros wil bezoeken zal echter langs het belangrijkste deel van deze route komen. Op de route is de peschiera (visbedrijf) van Cabras te zien, een van de belangrijkste visserijen van Sardinië die gebruik maakt van de migratie en voortplanting van de harders in het zilte meer. Hier wordt de bekende bottarga geproduceerd. Even verderop begint de provinciale weg die langs de Stagno di Mistras voert waar regelmatig flamingo's te zien zijn. Voorbij de splitsing die naar San Salvatore voert ligt aan de rechterzijde op een lage heuvel een vervallen nuraghe. Op het schiereiland stonden meer van deze nuraghi, en ook complexe nuraghi, maar deze zijn meer dan in het binnenland vaak geheel ontmanteld.
De etappe eindigt in San Giovanni di Sinis, een klein plaatsje dat inmiddels uitgegroeid is tot een verblijfplaats voor vakantiegangers. Er is ruime parkeergelegenheid (in de zomermaanden betaald parkeren). Het laatste stuk naar de ingang van Tharros is begaanbaar voor auto's maar het loont de moeite dit te voet af te leggen. Aan de voet van de heuvel, aan de zijde van de golf, staan karakteristieke vissershuisjes van riet en hout. Ooit stonden er veel meer. De weg loopt omhoog door opgestoven duinen tot aan de ingang van de site van Tharros. Rechts is het strand van San Giovanni te zien met de schitterende blauwgroene zee.
Een bezoek aan de site van Tharros kost al gauw een uur of anderhalf en het is mogelijk gebruik te maken van een gids die het een en ander kan vertellen over de geschiedenis van het stadje. Een kaartje is geldig ook voor het museum van Cabras dat op de terugweg aangedaan kan worden. Tegenover de ingang liggen nog de fundamenten van een bastion dat ooit deel heeft uitgemaakt van de punische muur en poort van de stad.
Bovenop de heuvel staat de grote spaanse toren van San Giovanni. Het uitzicht bij mooi weer is schitterend, over de golf van Oristano met daarachter de Monte Arci, Capo Frasca (de zuidelijke kaap van de golf), het schiereiland van Sinis en daarachter de Monti Ferru (IJzerbergen). De toren zelf kan ook beklommen worden.
Voorbij Tharros loopt de weg weer naar beneden, langs een smalle strook land naar de eigenlijke Capo San Marco. Met zicht op Tharros liggen de punische graven, half afgebrokkeld en vervallen en sinds lang leeggeroofd. Het is mogelijk een eindje op Capo San Marco te wandelen of om terug te keren en op het strand van San Giovanni te vertoeven. Het is echter ook bekend dat er gevaarlijke stromingen kunnen zijn rond het schiereiland waardoor het niet raadzaam is een afgelegen plekje op te zoeken om te gaan zwemmen en zeker niet ver de zee in te gaan.
Het is de moeite waard om even de kerk van San Giovanni di Sinis binnen te lopen. Dit kerkje is in de zesde eeuw na Christus gebouwd en behoort tot een van de oudste van Sardinië. Het is opgetrokken uit zandsteen met mooie tongewelven en een koepel. Binnen in het kerkje staat een doopfont versierd met een vis.
De tweede etappe van de route voert naar het dorpje San Salvatore. Dit dorpje, vlakbij de stagni van Cabras en Mistras, wordt in zijn oorspronkelijke staat gehouden vanwege de cultuurhistorische waarde. Het centrum vormt het kleine kerkje dat bovenop een zeer oud ondergronds heiligdom (hypogeum) is gebouwd. Kerk en heiligdom zijn gratis te bezichtigen, maar openingstijden zijn niet vastgelegd. Het kan zijn dat deze alleen in de middaguren bezocht kan worden. Een bezoek kost een half uur tot een uur, om alle ruimtes te bezichtigen met de vele muurtekeningen en schilderingen die er door de eeuwen heen op de muren geklad zijn.
De derde etappe gaat naar Cabras, het Museo Civico Giovanni Marongiu. Hoewel veel van de archeologische vondsten in musea elders zijn verdwenen probeert men toch lokaal een waardevolle verzameling aan te leggen die in het museum bezocht kan worden. Tenslotte zijn in de gemeente Cabras een aantal belangrijke sites, niet altijd even zichtbaar, maar die bijgedragen hebben aan de kennis over Sardinië vanaf het neolithicum tot nu. Deze sites omvatten Cuccuru S'Arriu (Cuccuru Is Arrius), Monti Prama waar de grootste stenen beelden gevonden zijn uit de vroege IJzertijd (Nuraghe cultuur en Phoenicische contacten), Tharros zelf natuurlijk en nog meer vindplaatsen.
Een uitstapje naar Torre Grande, de vierde etappe in de route, is de moeite waard om even op adem te komen op een terrasje en te genieten van een lekker wijntje. Marina di Torre Grande is een mondaine badplaats rond een Spaanse toren. Aan zee is het in de namiddag goed vertoeven en het plaatsje biedt naast schaduw van palmbomen ook een mooi uitzicht over de Golf van Oristano.
Voor wie nog energie heeft gaat de laatste etappe naar Oristano. De winkels zijn er open tot acht uur en in de namiddag is het gezellig winkelen in het centrum, afgezien nog van de schilderachtige architectuur van het centrum die middeleeuws aandoet en herinnert aan de glorie tijd van de Giudici. Ook is er in Oristano het bekende museum Antiquarium Arborense met een unieke verzameling archeologische vondsten van Tharros en andere sites van de provincie Oristano, alsmede een verzameling schilderijen uit een prive collectie.
Routes
Oristano - Tharros - Cabras
Oristano - Abbasanta - Fordongianus